WSTĘP

Chciałbym opisać problematykę najczęstszych urazów do jakich dochodzi w treningu siłowym i w ogóle w sportach z wykorzystaniem ciężaru innego niż tylko własne ciało. Jednym z najczęstszych takich urazów jest przerwanie ścięgna głowy długiej mięśnia dwugłowego ramienia.
W Polsce jest to uraz w miarę dobrze znany w środowisku medycznym chociaż ?na zachodzie? znany jest jeszcze lepiej i lepsze są tez metody radzenia sobie z jego skutkami co wynika chociażby z faktu, ze dużo lepiej rozwinięte są tam ligi uniwersyteckie i zawodowe przez co urazów tych jest tam dużo więcej niż na naszym własnym podwórku.

PATOFIZJOLOGIA URAZU

Zwiększanie masy i siły mięśniowej w treningu siłowym nie odbywa się bezkarnie gdyż powoduje przyspieszone zużycie tkanek. Tyczy się to zwłaszcza sportowców, którzy eksploatują na skutek treningu tkanki genetycznie mniej wartościowe oraz podatne na sumujące się mikrourazy. Często zaburzenia patologiczne powodują nieprawidłowy wzór ruchu oraz mikrourazy pochodzące z zewnątrz. W treningu siłowym najczęściej mamy do czynienia z uszkodzeniem mięśnia i tkanki łącznej a więc ze zmianami włókien, ukrwienia i unerwienia oraz w macierzy).

PATOMECHANIKA URAZU

Do przerwania ścięgna głowy długiej mięśnia dwugłowego ramienia dochodzi z reguły wskutek istniejącego już zapalenia osłonki i samego ścięgna mięśnia ale również zdrowy mięsień może być narażony na tego typu uszkodzenie z powodu stosowania zbyt dużych obciążeń i złej techniki wykonywanego ruchu, np. przy rzutach, martwym ciągu lub rwaniu. Patomechanika urazu to nic innego jak gwałtowne przeniesienie napięcia na głowę długa, która najczęściej ulega przerwaniu na wysokości jej ścięgna przechodzącego przez bruzdę międzyguzkową kości ramiennej.
Natomiast w przypadku wykonywania ?martwego ciągu?, w celu uniknięcia toczenia się w rekach gryfu z naprawdę dużymi obciążeniami, często zmienia się uchwyt (jedno przedramię w odwróceniu a drugie w nawróceniu). Technika ta leży u źródeł zerwania lub oderwania się ścięgna końcowego biceps brachii w miejscu jego przyczepu do kości promieniowej. Dzieje się tak dlatego, ze w czasie fazy zstępującej ?martwego ciągu? wysiłek koncentruje się głównie w mięśniach nóg, pośladków, grzbietu i tłoczni brzusznej, podczas gdy ramiona opadają swobodnie, ale są ekstremalnie naprężone niczym lina dźwigu.

OBJAWY

Przerwanie ścięgna objawia się nagłym bólem w obrębie ramienia w momencie próby napięcia mięśnia. Stwierdza się wygórowanie w obrębie mięśnia umiejscowione od przodu w dolnej połowie ramienia co jest najlepiej widoczne podczas próby napięcia mięśnia przy uniesionej kończynie górnej do kata 90 st w stawie ramiennym. Pomimo zerwania ścięgna ruchy w obrębie przedramienia i ramienia, słabsze wprawdzie niż przedtem,
są nadal możliwe dzięki pracy mięśni: ramiennemu, ramienno-promieniowemu, prostownikowi promieniowemu krótkiemu i długiemu nadgarstka oraz nawrotnemu obłemu.

LECZENIE

Postępowanie jest różne i zależy od rozległości uszkodzenia, umiejscowienia oraz wieku i dyscypliny sportowca. W przypadku niepełnego uszkodzenia ścięgna leczenie może być zachowawcze ? unieruchomienie kończyny w zgięciu w stawie łokciowym powyżej kąta 90 st przez okres 6 tygodni w celu maksymalnego zbliżenia się przyczepów mięśnia i możliwości ich zrośnięcia się. Tu należałoby zwrócić szczególną uwagę na metodę stabilizacji (w dzisiejszej medycynie odchodzi się od stosowania chust i temblaków, np. na rzecz aparatów stabilizujących z regulacją kąta w stawie łokciowym). Takie postępowanie jest częściej wybierane przy uszkodzeniach nie przekraczających 50% obwodu ścięgna lub brzuśca mięśnia. W przypadku kiedy przerwanie przekracza 50% obwodu lub jest całkowite należy niezwłocznie wykonać zabieg chirurgiczny polegający na ponownym przyczepieniu ścięgna do kości promieniowej, w przeciwnym wypadku nastąpi nieodwracalny przykurcz mięśnia oraz degeneracja jego włókien i, chociaż mobilność kończyny będzie zachowana, nastąpi nieodwracalna utrata siły mięśniowej ? utrata ok 20% siły zginania w stawie łokciowym i około 17 % siły odwodzenia ramienia w rotacji zewnętrznej, oraz siły odwracania przedramienia.

REHABILITACJA

Przede wszystkim należy w krótkim czasie po zabiegu rozpocząć fizykoterapię (terapuls, prądy DD, laser), która ma na celu przyspieszenie procesów gojenia się. Czas trwania ustala lekarz prowadzący. Kolejny etap to ćwiczenia ipsilateralne i kontralateralne przez cały okres unieruchomienia. Następnie ćwiczenia bierne barku i st łokciowego, ćwiczenia w szynie CPM. W końcu ćwiczenia czynne, czynne z oporem (7-14 dni) i w tym samym czasie zabiegi elelktrostymulacji. Dobrze byłoby dołączyć ćwiczenia w wodzie, okłady z parafiny szczególnie przy ograniczonych ruchach w st barkowym. Od tego momentu można również stosować kinesiotaping. W tym okresie ewentualne bóle w okolicy uszkodzonego ścięgna łagodzimy ultradźwiękami. Ten okres może trwać nawet do 3 miesięcy. Po upływie ok 3 miesięcy od uszkodzenia można rozpocząć elementy ćwiczeń wolnych z ciężarami rozpoczynając od bardzo małych obciążeń.

BIBLIOGRAFIA

  1. Artur Dziak, Samer Tayara - "Urazy i uszkodzenia w sporcie" Kraków 2009
  2. K. Nazar - "Medycyna sportowa" Warszawa 2007
  3. E. Mikołajewska - "Neurorehabilitacja-zaopatrzenie ortopedyczne" PZWL 2008
  4. F. Delavier - "Atlas treningu siłowego" PZWL 2007
  5. R. Słoniak, T. Tittinger - " Taping w rehabilitacji i sporcie" Rzeszów 2011
Tagi: sporty-silowe
Data publikacji: 13 lis 12:05

Seweryn Sroka

Trening Funkcjonalny, Fizjoterapia, Trening personalny, Rehabilitacja, Kinezyterapia

0 Komentarzy

Napisz komentarz

Podobne artykuły


Artykuły

Łokieć tenisisty i golfisty

Witam w moim premierowym artykule na temat kontuzji w sporcie siłowym i nie tylko. Podczas wieloletniej pracy, jako fizjoterapeuta i trener odnowy biologicznej nie tylko w ekstraklasie koszykówki, ale również w prywatnych...

Artykuły

RIMINIWELLNESS 2018 idealne połączenie biznesu, rozrywki, muzyki, pozytywnej energii i sportu.

Targi RiminiWellness to miejsce ważnych międzynarodowych spotkań biznesowych tej branży, skupiające setki wystawców, kilkaset tysięcy odwiedzających, godziny szkoleń, treningów i konferencji. W bieżącym roku odbędą się już po raz...

Odżywianie

Tłuszcze trans - czym są i jak działają na organizm człowieka?

Aby odpowiedzieć na pytanie, czym są tłuszcze trans, należy krótko nakreślić klasyfikację tłuszczy w diecie. Jednym z przyjętych podziałów kwasów tłuszczowych jest podział na nasycone, jednonienasycony oraz wielonienasycone. Kwasy...

Odżywianie

Co mogę zmienić w diecie, żeby odżywiać się zdrowiej? - 5 wskazówek w drodze do zdrowego odżywiania

To pytanie stawia coraz większa ilość osób, które pragną pozbyć się zbędnych kilogramów, zadbać o swoje zdrowie czy zwyczajnie lepiej się poczuć. Na przestrzeni ostatnich lat w świecie żywienia nastąpił wybuch informacji (często...